Ελευθερία είναι...

Ξέρεις ότι είσαι μόνος όταν κανείς δεν ψάχνει να σε βρει και κανείς δε διερωτάται για το που έχεις κρυφτεί για μια βδομάδα.. Και ξαφνικά αρχίζεις να βασανίζεις το μυαλό σου, γιατί αποφάσισες ν'αφήσεις την ψυχούλα σου ήσυχη για ένα μερόνυχτο, και πνίγεσαι μέσα σε μια ερώτηση. Είναι αυτή η ελευθερία που ζητούσα?

Ελευθερία είναι να λες αυτό που νιώθεις χωρίς να τρέμουν τα πόδια σου μην τυχόν και φας καμιά ανάποδη.. Ελευθερία είναι να ζεις στο 21ον αιώνα, να τρελαίνεσαι με ποίηση του μεσοπολέμου, μα να εξακολουθείς να χτυπιέσαι μια φορά το μήνα με μουσική υπόκρουση Madonna.

Ελευθερία είναι οι φίλοι σου, αυτοί που είναι μακριά, να σκοτώνονται να βρουν 5λεπτά να σου στείλουν ένα μέιλ, κι εσύ να αφιερώνεις ώρες ολόκληρες να γράφεις γράμματα και να τρέχεις κάθε τρεις και λίγο στο ταχυδρομείο. Και να σε κοιτάζει ο υπάλληλος αποχαυνωμένος πίσω απ'το (αηδιαστικά λερωμένο) παραθυράκι και συ να του χαμογελάς γι'ακόμη μια φορά! Ξέρεις στην γλώσσα μου κι αυτό ελευθερία είναι!

Να κάθεσαι τυλιγμένος με τρεις κουβέρτες που αγόρασες από περίπτερο αφού όλα τα υπόλοιπα μαγαζιά ήταν κλειστά και ν' αγναντεύεις στον απέναντι τοίχο την Marilyn να σε εξερευνά με τα λάγνα μάτια της. Κι εσένα το μυαλό σου να'ναι άδειο και γυμνό. Ελεύθερο!

Τελικά ελευθερία δεν είν'αυτό που νόμιζα. 'Ηταν εξ αρχής αυτά που είχα, έχω, βλέπω, ακούω, σκέφτομαι και κάνω καθημερινά. Ελευθερία τελικά δεν είναι να'χεις τον χώρο σου όταν λείπουν οι άλλοι..αλλά να μπορείς να τον έχεις κι όταν είναι όλοι εδώ. Κι εγώ τους θέλω εδώ. Για να μπορώ να'μαι ελεύθερη.

Καλώς σας βρήκα ελεύθεροι.. πολιορκημένοι!